Poniżej prezentujemy listę zdubbingowanych na język polski gier, w które polecamy zagrać w halloweenowy wieczór. Co prawda termin „halloweenowy wieczór” w odniesieniu do gier jest bardzo umowny, bo mogą one zająć znacznie więcej czasu, tym niemniej wybrałem kilka najciekawszych moich zdaniem produkcji dostępnych z polskim dubbingiem, które mogą zainteresować miłośników horrorów i tematów pokrewnych. Gier takich zdubbingowano na język polski nieporównywalnie więcej niż filmów i seriali, stąd też jest to lista bardzo skrócona i nad wyraz subiektywna. Całość podzielona została na kilka „gatunków”, w ramach których prezentuję po trzy propozycje, które moim zdaniem zasługują na największą uwagę. Zastrzec należy, że całkowicie pominięto chociażby wszelkie gry na licencji Scooby’ego-Doo, a inne potencjalnie interesujące tytuły – np. NecroVision, Bloodline: Uśpione zło, Nosferatu: Gniew Malachiego czy seria Penumbra – musiały ustąpić miejsca tym, które załapały się do pierwszej trójki.

Apokalipsa zombie

Producent: Bend Studios
Dystrybutor: Sony Interactive Entertainment Polska
Gatunek: akcja, przygodowa

Days Gone (2019)

Days Gone przedstawia historię Deacona St. Johna, eksharleyowca, którego żona zginęła na początku zarazy, która przemieniła ludzi w zombie nazywane „świrusami”. Akcja rozgrywa się kilka lat po tych wydarzeniach, ale w ramach retrospekcji wraca do czasów sprzed apokalipsy. Deacon, w odróżnieniu od wielu innych protagonistów gier, nie jest bohaterem szukającym lekarstwa, a zwykłym człowiekiem, który stara się pogodzić ze śmiercią żony i przetrwać na zgliszczach dawnych Stanów Zjednoczonych. Wraz ze swoim najlepszym kumplem, „Boozerem”, pracuje więc jako łowca nagród dla powstałych po apokalipsie stronnictw. Za opracowanie polskiej wersji odpowiadało studio Start, w którym wyreżyserował ją Maciej Kowalski. Polski dubbing można uznać za całkiem udany. Na szczególne wyróżnienie zasługuje przede wszystkim Mateusz Łasowski – aktor dość „świeży” w dubbingu, który jednak świetnie poradził sobie z główną rolą grze, a te przecież powszechnie uznawane są za znacznie trudniejsze do zagrania niż filmy.

Dying Light (2015)

Gra opracowana przez polskie studio Techland. Jako agent Kyle Crane udajemy się z misją do objętego kwarantanną miasta Harran, w którym ludzie zaczęli przemieniać się w bezmyślne i krwiożercze bestie. Dying Light to połączenie gry akcji, w której Crane’owi przydają się przede wszystkim umiejętności parkouru, z survival horrorem, w którym walczyć możemy za pomocą licznych zaimprowizowanych broni. Podczas gdy za dnia zombie są stosunkowo ociężałe, wychodzenie poza bezpieczne kryjówki nocą staje się prawdziwą walką o przetrwanie.

W przeciwieństwie do poprzedniej zombie-gry Techlandu (Dead Island), Dying Light dystrybuowane było w pełnej polskiej wersji, opracowanej w Starcie pod okiem Marka Klimczuka. Dubbing całkiem przyzwoity, z nieźle zagranymi rolami głównymi (Paweł Krucz, Anna Gajewska, Bartosz Wesołowski czy Andrzej Blumenfeld), ale z bardzo kreskówkowymi głosami wielu postaci dalszoplanowych. Tym niemniej – szkoda, że zapowiedziane na przyszły rok Dying Light 2 zlokalizowane zostanie tylko kinowo. Na pocieszenie zawsze pozostanie jeszcze dodatek The Following, który również zdubbingowano.

Producent: Techland
Dystrybutor: Techland
Gatunek: akcja, survival horror

Producent: Naughty Dog
Dystrybutor: Sony Interactive Entertainment Polska
Gatunek: akcja, przygodowa, third-person shooter

The Last of Us (2013)

W odróżnieniu od dwóch poprzednich gier wymienionych w tej sekcji, The Last of Us powszechnie uznawane za jedną z najlepszych produkcji ostatniego dziesięciolecia, a to przede wszystkim za sprawą fabuły. Opowiada ona o Joelu, zgorzkniałym czterdziestoparolatku, który na początku epidemii zombie stracił córkę. Od tego wydarzenia minęły lata, a mężczyzna w pewnym momencie otrzymuje zadanie zaopiekowania się czternastoletnią Ellie, mogącą być kluczem do pokonania zarazy od lat dziesiątkującej społeczeństwo i przemieniającej ludzi w „klikaczy”. Gra wraz z dodatkiem Left Behind spotkała się z ciepłym przyjęciem recenzentów i graczy, w dużej mierze dzięki dobrze napisanym, ludzkim postaciom oraz dużemu ładunkowi emocjonalnemu. Nic dziwnego, że The Last of Us: Part II jest jedną z najbardziej wyczekiwanych gier przyszłego roku.

Dla Polaków nie bez znaczenia może być również całkiem niezły polski dubbing, wyreżyserowany przez Justynę Tafel w Studiu PRL. Krzysztof Banaszyk i Anna Cieślak, użyczający głosów dwójce głównych bohaterów, stworzyli tutaj jedne z najlepszych swoich growych kreacji, a i pozostali aktorzy brzmią co najmniej przyzwoicie.

Humorystyczne

Ghost Master (2003)

Gra strategiczna, w której gracz wciela się w tytułowego Władcę Strachów, oddelegowanego do miejscowości Grobowo, gdzie mieszkańcy jakby przestali wierzyć w zjawiska nadprzyrodzone. Jego zadaniem jest skompletowanie drużyny różnego rodzaju duchów i innych straszydeł, które następnie wykorzystuje do osiągania celów misji – najczęściej polegających na przestraszeniu określonych osób. Całość utrzymana jest w kolorowej stylistyce i w konwencji pastiszu kina grozy, a wyłapywanie odniesień do popkultury to zabawa sama w sobie.

Polska wersja została nie tyle przetłumaczona, co zlokalizowana, żeby Polacy czerpali z grania w Ghost Master tyle samo radości, co gracze anglojęzyczni. A znajdziemy tu nawiązania do niemal wszystkiego – od Harry’ego Pottera, po Chłopców z ferajny. Akademiki w Grobowie noszą więc nazwy agentów ze Z Archiwum X, a po planszach pałętają się takie postacie jak Kewin Samdomek czy Wojciech Karuzelski. Polska wersja to również świetny dubbing, w którym śmiertelnicy mamroczą zabawnie nie mające sensu zdania, a dialogi duchów to popis mistrzowskich umiejętności aktorów takich jak Jacek Kopczyński, Janusz Zadura czy Brygida Turowska. No i na dokładkę fenomenalny Adam Bauman jako narrator.

Producent: Sick Puppies
Dystrybutor: CD Projekt
Gatunek: strategia czasu rzeczywistego

Producent: Other Ocean Interactive
Dystrybutor: Sony Interactive Entertainment Polska
Gatunek: akcja, hack’n’slash

MediEvil (2019)

Remake kultowej gry z 1996 roku. Królestwu Gallowmere zagrażają hordy przebrzydłych stworzeń czarnoksiężnika Zaroka. Ten, zupełnie przypadkiem, przywraca do życia sir Daniela Fortesque – rycerza, który ponad sto lat wcześniej zginął w wyjątkowo żenujących okolicznościach. Teraz stanowi jedyną nadzieję na uratowanie Gallowmere przed Zarokiem, a żeby tego dokonać, musi przebić się przez zastępy przywoływanych przez niego stworzeń. Całość utrzymana jest w mocno komediowej konwencji.

Odświeżona wersja doczekała się świetnego, humorystycznego dubbingu, w którym pierwsze skrzypce grają Jolanta Wołłejko jako narratorka i Mieczysław Morański jako Zarok.

Stubbs the Zombie in Rebel Without a Pulse (2005)

Humorystyczna gra akcji łącząca w sobie elementy horroru z fantastyką naukową. Miasto Utopiany, będące retrofuturystyczną utopią lat 50. XX wieku, w której wszyscy są szczęśliwi, a po ulicach krążą robopolicjanci, robomleczarze i roboinni, zmienia się nie do poznania, kiedy z martwych powraca Edward „Stubbs” Stubblefield. Tuż po wyjściu z grobu zaczyna zjadać mieszkańcom mózgi, co prowadzi do pandemonium, ci bowiem zamieniają się w kolejne zombiaki. Chociaż gra jest brutalna i krwawa, wszystko podlane jest potężną dawką parodii, pastiszu i ironii.

Stubbs the Zombie nie okazał się wielkim sukcesem komercyjnym, ale wielu Polaków zapamiętało go w dużej mierze ze względu na genialną polską wersję. Chociaż nie odcina się ona od tego, że akcja rozgrywa się w Pensylwanii, zlokalizowano tekstury oraz imiona. Dlaczego burmistrz i jego żona mają nazywać się Andrew i Maggie Monday, skoro mogą nazywać się Andrzej i Madzia Poniedzielny? W polskiej wersji usłyszeć można całą plejadę aktorów, których kojarzymy z głosowymi rolami komediowymi, takich jak Wojciech Paszkowski, Tomasz Bednarek, Tomasz Steciuk czy Jarosław Domin, z kolei dubbingujący Stubbsa Jakub Szydłowski przez całą grę powtarza „móóózgiii” w każdej możliwej tonacji.

Producent: Wideload Games
Dystrybutor: CD Projekt
Gatunek: akcja, third-person brain eater

Akcja

Producent: id Software
Dystrybutor: Licomp EMPiK Multimedia
Gatunek: first-person shooter

Doom 3 (2005)

Trzecia część serii, która rozsławiła pierwszoosobowe strzelanki, a zarazem pierwsza wydana z polskim dubbingiem. Po skolonizowaniu Marsa w jednej z placówek firmy UAC na Czerwonej Planecie prowadzone są badania nad wrotami do piekieł. Jak to zwykle bywa, igranie z ogniem kończy się katastrofą, wskutek której piekielne pomioty opanowują całą bazę, a gracz jako bezimienny marine musi stawić im czoła. Ciemność (a w najlepszym razie migoczące światła) spowijająca klaustrofobiczne korytarze marsjańskiej bazy już sama w sobie sprawia, że gęsty klimat da się kroić nożem, a nie można przecież zapominać o potworach, które mogą czaić się za każdym rogiem, czekając tylko, żeby wysłać mejl do nadciągającej kupy, że spotkanie jest w spodniach.

W 2016 roku seria doczekała się kolejnego restartu. Najnowsza odsłona, zatytułowana po prostu Doom, odeszła co prawda od gęstej otoczki na rzecz szybkiej i widowiskowej likwidacji tego, co wypluło z siebie piekło, ale mimo wszystko miewa momenty mogące przyprawić o gęsią skórkę. Rok później wydano jeszcze grę przeznaczoną na gogle wirtualnej rzeczywistości, Doom VFR, a w marcu przyszłego roku ukazać ma się Doom Eternal.

Dubbing do Doom 3 zrealizowany został przez Amadeusz Studio z udziałem garstki aktorów biorących udział we wszystkich produkcjach tego studia, w tym Jacka Lecznara, Macieja Słoty i Aliny Kamińskiej. Za późniejsze odsłony odpowiadało studio Start i Marek Klimczuk. Jedną z głównych ról zagrał Andrzej Blumenfeld, którego po przedwczesnej śmieci w VFR zastąpił Janusz German.

Painkiller: Hell & Damnation (2012)

Remake kultowej polskiej strzelanki Painkiller. Hell & Damnation opowiada o Danielu Garnerze, który wraz ze swoją żoną ginie w wypadku samochodowym. Mężczyzna zostaje zawieszony pomiędzy światami i przystaje na ofertę Śmierci, który proponuje mu, że dołączy w zaświatach do żony, jeśli zabije dla niego określoną liczbę dusz. Szczątkowa fabuła jest tylko pretekstem do szybkiej i radosnej eksterminacji tysięcy przeciwników, co stanowi jedyny sens istnienia tej gry.

Chociaż oryginalny Painkiller zlokalizowany został w Polsce kinowo, remake doczekał się dubbingu. Usłyszeć można w nim Janusza Germana jako Garnera i Grzegorza Pawlaka jako Śmierć. Chociaż jego poziom jest nieco lepszy niż fabuły, jest on mniej więcej tak samo jak ona potrzebny. Tym niemniej, chociaż pierwszy Painkiller był lepszy, w Hell & Damnation i tak warto zagrać, bo to solidna strzelanka w starym, dobrym stylu.

Producent: Farm 51
Dystrybutor: Nordic Games
Gatunek: first-person shooter

Producent: Arkane Studios
Dystrybutor: Cenega
Gatunek: first-person shooter

Prey (2017)

Wariacja na temat gry Prey z 2006 roku, nie mająca z nią nic wspólnego, jeśli nie liczyć tytułu i kosmitów. Stacja kosmiczna Talos I opanowana została przez „mimy” – krwiożerczych obcych potrafiących zmieniać kształt, z którymi walkę podejmujemy jako Morgan Yu. Chociaż nie jest to horror jako taki, a strzelanka z elementami logicznymi, to wyludniona stacja kosmiczna i dziwne odgłosy sprawiają, że podczas przemierzania usłanych trupami korytarzy czujemy się nieswojo. I na wszelki wypadek okładamy kluczem francuskim każdy mijany kubek czy krzesło, mogące być mimem, który przybrał taką formę, żeby uśpić naszą czujność.

Dubbing opracowany w Studiu PRL stoi na całkiem przyzwoitym poziomie. Głosy pierwszoplanowe brzmią nieźle i tak też zostały zagrane, postacie mniej ważne niestety dość często dubbingowane są przez aktorów o zbyt charakterystycznych i osłuchanych głosach. W ramach ciekawostki warto wspomnieć, że w grze możliwy jest wybór płci grywalnej postaci – mężczyznę dubbinguje Robert Jarociński, z kolei kobietę jego żona – Monika Węgiel-Jarocińska.

PS Jeżeli spodoba wam się Prey, warto zapoznać się też z serią Dishonored. Chociaż i ona nie jest horrorem, to również została stworzona przez Arkane i często operuje podobnym, nieprzyjemnym i gęstym klimatem, od którego gracz może poczuć się nieswojo. Dishonored 2 i dodatek do niej, Death of the Outsider, wydane zostały z polskim dubbingiem.

Przygodówki

Déraciné (2018)

Gra przygodowa przeznaczona wyłącznie na gogle wirtualnej rzeczywistości od Sony, stworzona przez studio From Software, znane przede wszystkim z serii gier Dark Souls – horrorów dla hardcore’owych graczy. Tym razem jest to jednak produkcja znacznie przystępniejsza. Wcielamy się w ducha przemierzającego sierociniec w odludnych górach, pomagającego przebywającym tam dzieciom. Chociaż początkowo jest kolorowo i ślicznie, z czasem sprawy zaczynają przybierać coraz dziwniejszy obrót, a gracz zaczyna pocić się nie tylko ze względu na noszone na głowie gogle do VR-u, ale też gęstniejącą atmosferę.

Większość postaci stanowią dzieci, stąd też obsada jest dziecięco-nastoletnia. Na szczególną uwagę zasługuje dyrektor sierocińca, który albo zupełnie przypadkiem, albo z pełną premedytacją obsadzony został głosem najbardziej bodaj znanego dyrektora polskiego dubbingu – Wojciecha „Dumbledore’a” Duryasza.

Producent: From Software
Dystrybutor: Sony Interactive Entertainment Polska
Gatunek: eksploracyjna

Producent: Microïds
Dystrybutor: Cenega
Gatunek: point’n’click

Still Life (2005)

Still Life jest horrorem w takim samym stopniu, w jakim jest nim Milczenie owiec. To thriller kryminalny z elementami dramatu, oferujący jednak gęsty i mroczny klimat oraz treści zdecydowanie przeznaczone dla dorosłych. Gracze wcielają się w agentkę FBI Victorię MacPherson, prowadzącą śledztwo w sprawie morderstw dokonywanych na młodych kobietach. Detektyw odkrywa, że w dwudziestoleciu międzywojennym jej dziadek, Gustav MacPherson, prowadził podobne dochodzenie w czeskiej Pradze. Gra stanowi niejako kontynuację gry Post Mortem, opowiadającej o śledztwie prowadzonym przez Gustava, jej znajomość nie jest jednak wymagana. Po pięciu latach doczekała się kontynuacji, Still Life 2, w której wreszcie wyjawiono tożsamość zabójcy, jednak ta część nie była już dubbingowana na język polski.

Polską wersję wyreżyserował Artur Kruczek, a w głównej obsadzie usłyszymy m.in. Annę Srokę jako Victorię, Jarosława Boberka jako Gustava, Marka Obertyna czy Mirosława Zbrojewicza. Z perspektywy lat polski dubbing sprawia wrażenie mocno teatralnego, momentami wręcz groteskowo przerysowanego, nie zmienia to jednak faktu, że z grą warto się zapoznać – koniecznie po polsku, bo mimo wszystko nasza wersja jest znacznie lepsza niż angielska.

Zaginięcie Ethana Cartera (2014)

Gra przygodowo-eksploracyjna stworzona przez jednego z weteranów polskiego gamedevu Adriana Chmielarza. Gracz wciela się w Paula Prospera – prywatnego detektywa ds. paranormalnych, który przybywa do Red Creek Valley po otrzymaniu listu od chłopca imieniem Ethan Carter twierdzącego, że jest w niebezpieczeństwie. Zaginięcie jest grą leniwą i niespieszną, podczas której przemierzamy opustoszałe miasteczko i poznajemy jego mroczne tajemnice. Chociaż pod koniec twórcy burzą nieco całość, decydując się na wprowadzenie ordynarnych jump scare’ów, większość klimatu budowana jest na podstawie projektu lokacji, oświetlenia i poczucia, że w Red Creek coś jest bardzo nie tak i że wydarzyło się tam coś złego.

Chociaż gra jest dość skromna w dialogi, została zdubbingowana na nasz język. Polską wersję w studiu Sound Tropez wyreżyserowali Michał Szolc i Adrian Chmielarz. Prospero przemawia głosem Miłogosta Reczka, z kolei tytułowy Ethan – Jakuba Jankiewicza. Ze względu na niewielką ilość dialogów i postaci, polska wersja mogła zostać dopieszczona i prezentuje naprawdę niezły poziom – moim zdaniem lepszy, niż wersja anglojęzyczna.

PS Jeśli spodoba wam się Zaginięcie Ethana Cartera, możecie sięgnąć również po Everybody’s Gone to the Rapture studia The Chinese Room. Co prawda rozgrywa się ona w dużej mierze za dnia, przez co trudno uznać ją za straszną, jednak przez cały czas graczowi towarzyszy nieprzyjemne poczucie odosobnienia potęgowane przez świadomość, że wydarzyło się coś złego.

Producent: The Astronauts
Dystrybutor: cdp.pl (CD Projekt)
Gatunek: eksploracyjna

Wampiry

Producent: Wanadoo
Dystrybutor: CD Projekt
Gatunek: point’n’click

Dracula: Zamrtwychwstanie (2000)

Francuska gra przygodowa inspirowana najbardziej znaną powieścią Brama Stokera. Jako Jonathan Harker wybieramy się do Transylwanii w poszukiwaniu swojej żony, Miny, w której zaginięcie – jak nietrudno się domyślić – zaangażowany jest hrabia Dracula. Gra zrealizowana została w konwencji klasycznej przygodówki point’n’click. Doczekała się również czterech kontynuacji, jednak tylko część druga – o podtytule Ostatnie sanktuarium – została zdubbingowana.

Polska wersja obu części opracowana została w Studiu FX pod okiem Andrzeja Precigsa. Chociaż dziś nieco trąci ona już myszką, to mimo wszystko nadal słucha się jej przyjemnie. W rolach głównych wystąpili Wojciech Machnicki jako Dracula, Maciej Wojdyła jako Jonathan i Katarzyna Kwiatkowska jako Mina.

The Elder Scrolls V: Skyrim – Dawnguard (2012)

Pierwszy dodatek do kultowego już Skyrim, którego fabuła w całości koncentruje się na wampirach. Smocze Dziecię otrzymuje propozycję dołączenia do Obrońców Świtu – organizacji zajmującej się polowaniem na krwiopijców. Jak to jednak bywa w grach fabularnych, nic nie stoi na przeszkodzie temu, żeby samemu stać się lordem wampirów i zacząć polować na obrońców. Fabuła Dawnguard jest wpleciona bezpośrednio w świat Skyrim, który już w podstawowej wersji zawiera elementy związane z wilkołakami, wampirami, duchami, demonami itd. Dodatek stawia jednak na wprowadzenie do gry nieco cięższych i bardziej makabrycznych lokacji, mających podkreślić jego związek z wampirami.

Polską wersję Dawnguard, podobnie jak wersję podstawową i dwa pozostałe rozszerzenia, wyreżyserował w Starcie Paweł Galia. Chociaż jest to dodatek, do nagrania dialogów i tak zatrudniono ponad czterdziestu aktorów, z których część powtórzyła swoje role z „podstawki”. Nowe postacie przemawiają głosami m.in. Jacka Króla, Aleksandry Domańskiej i Andrzeja Blumenfelda. Opinie odnośnie do polskiej wersji Skyrim są podzielone, nie zmienia to jednak faktu, że jest ona wśród Polaków szalenie popularna, a moim zdaniem wypada ona lepiej niż angielska.

Producent: Bethesda Game Studios
Dystrybutor: Cenega
Gatunek: RPG

Producent: CD Projekt Red
Dystrybutor: cdp.pl (CD Projekt)
Gatunek: RPG

Wiedźmin: Dziki Gon – Krew i wino (2016)

Podobnie jak w przypadku Dawnguard, mamy do czynienia z dodatkiem do uwielbianej przez graczy produkcji. Wiedźmina trudno uznać za horror, tym niemniej – ze względu na profesję Geralta – potwory to w tym świecie codzienność, a chociaż wampiry, jako inteligentne, nieczęsto stają się celem zleceń wiedźminów, to i one mają tu swoje miejsce. I to właśnie wokół nich obraca się w dużej mierze fabuła dodatku Krew i wino. Dość poważny i miejscami mroczny scenariusz w momencie potrafi przekształcić się w zwariowaną komedię, zaś poważniejsze tony mocno kontrastują z kolorową i bajkową krainą Toussaint, w której osadzono fabułę dodatku.

W Krwi i winie powraca cała masa aktorów, których znamy z podstawowej wersji gry, w tym przede wszystkim Jacek Rozenek, Beata Jewiarz i Anna Cieślak. Dodatek wprowadza jednak również całą menażerię barwnych i znakomicie zdubbingowanych nowych postaci. W Regisa fenomenalnie wcielił się Jan Frycz. Grzegorz Pawlak jako skacowany Zły Wilk to klasa sama w sobie, a gracze do dziś płaczą ze śmiechu, słysząc Krystynę Czubówną opowiadającą o wijach beauclairskich czy Wojciecha Manna jako Płotkę – klacz Geralta.

Dodaj komentarz